ماده 56ـ كارگري كه در طول ماه بهطور نوبتي كار ميكند و نوبتهاي كار وي در صبح و عصر واقع ميشود 10% و چنانچه نوبتها در صبح و عصر و شب قرار گيرد، 15% و در صورتيكه نوبتها به صبح و شب و يا عصر و شب بيافتد 5/22% علاوه بر مزد بهعنوان فوقالعاده نوبت كاري دريافت خواهد كرد. ماده 57ـ در كار نوبتي ممكن است ساعات كار از 8 ساعت در شبانه روز و چهلوچهار ساعت در هفته تجاوز نمايد، لكن جمع ساعات كار در چهار هفته متوالي نبايد از 176 ساعت تجاوز كند. ماده 58ـ براي هر ساعت كار در شب تنها به كارگران غيرنوبتي 35% اضافه بر مزد ساعت كار عادي تعلق ميگيرد. ماده 59ـ در شرايط عادي ارجاع كار اضافي به كارگر با شرايط ذيل مجاز است: الفـ موافقت كارگر بـ پرداخت 40% اضافه بر مزد هر ساعت كار عادي. تبصرهـ ساعات كار اضافي ارجاعي به كارگران نبايد از 4 ساعت در روز تجاوز نمايد (مگر در موارد استثنايي با توافق طرفين). ماده 60ـ ارجاع كار اضافي با تشخيص كارفرما به شرط پرداخت اضافه كاري (موضوع بند ب ماده 59) و براي مدتي كه جهت مقابله با اوضاع و احوال ذيل ضرورت دارد مجاز است و حداكثر اضافه كاري موضوع اين ماده 8 ساعت در روز خواهد بود (مگر در موارد استثنايي با توافق طرفين). الفـ جلوگيري از حوادث قابل پيشبيني و يا ترميم خسارتي كه نتيجه حوادث مذكور است. بـ اعاده فعاليت كارگاه، در صورتيكه فعاليت مذكور بهعلت بروز حادثه يا اتفاق طبيعي از قبيل، سيل، زلزله، و يا اوضاع و احوال غير قابل پيشبيني ديگر قطع شده باشد. تبصره 1ـ پس از انجام كار اضافي در موارد فوق، كارفرما مكلف است حداكثر ظرف مدت 48 ساعت، موضوع را به اداره كار و امور اجتماعي اطلاع دهد تا ضرورت كار اضافي و مدت آن تعيين شود. تبصره 2ـ در صورت عدم تاييد ضرورت كار اضافي توسط اداره كار و امور اجتماعي محل، كارفرما مكلف به پرداخت غرامت و خسارات وارده به كارگر خواهد بود. ماده 61ـ ارجاع كار اضافي به كارگراني كه كار شبانه يا كارهاي خطرناك و سخت و زيانآور انجام ميدهند ممنوع است. |