"بررسي و تبيين عوامل مؤثر در رشد و توسعه كسب و كارهاي خانوادگي در استان تهران"

 

نام و نام خانوادگي دانشجو: نادر سيد اميري      پايان نامه: كارشناسي ارشد      رشته: مديريت كارآفريني

دانشگاه:  تهران (دانشكده مديريت) و مؤسسه كار و تأمين اجتماعي

استاد راهنما: دكتر سيد محمد مقيمي

كد پايان نامه: 50  -8705    MA                                 سال: 1387

 

چكيده:

پژوهش حاضر، به بررسي عوامل مؤثر دررشد و توسعه كسب و كارهاي خانوادگي مي پردازد. سه دسته متغيرهاي ويژگي هاي فردي مالك – مدير، متغيرهاي مربوط به خانواده و متغيرهاي مربوط به محيط را به عنوان عوامل مؤثر بر رشد شركتهاي خانوادگي در نظر گرفتيم.

دراين تحقيق، استان تهران به عنوان محدوده جغرافيايي انتخاب شد، سپس از صنايع مختلف دو صنعت نساجي و شركت‌هاي پيمان كاري وابسته به شركت نفت به عنوان جامعه اين پژوهش انتخاب شدند. براي انجام اين تحقيق، ابتدا از طريق مصاحبه و مشورت با اساتيد گرامي، خبرگان هر صنعت و مسئولان اجرايي در وزارتخانه هاي مختلف، به شناسايي كسب و كارهاي خانوادگي پرداختيم كه اين كار با مشكلات فراواني انجام شد و سپس پرسشنامه اي تهيه شد كه براي اطمينان از خانوادگي بودن شركت ها در ابتداي پرسشنامه، سؤالاتي براي پي بردن به خانوادگي بودن شركت، آورده شد. در نهايت از نمونه اي 88 تايي كه با فرمول نمونه گيري جامعه محدود هم خواني داشت، پرسشنامه ها از كسب و كارهاي خانوادگي در دو صنعت نساجي و نفت، جمع آوري شد. با كمك نرم افزار SPSS نتايج تحليل شد. نتايج نشان داد كه رشد و توسعه شركت ها درحد متوسط بوده است و اين رشد و توسعه با متغيرهاي ريسك پذيري مالك، گرايش به نوآوري، مهارت هاي مديريتي، تمايل اعضاي خانواده براي پيوستن به كسب وكار، داشتن چشم انداز كاري در خانواده، محيط سياسي – قانوني، محيط فرهنگي – اجتماعي، محيط اقتصادي – فني، رابطه مثبت و معني داري دارد. در حالي كه بين حاكميت و كنترل و رشد و توسعه كسب و كارهاي خانوادگي در اين دو صنعت ارتباط معني داري وجود ندارد.

 

واژه هاي كليدي: رشد، توسعه، كسب و كار خانوادگي