دكتر عزت الله عراقي

" بررسی امکان الحاق به مقاوله­نامه­های مربوط به اشتغال 88-96-117-122-142"

مؤسسه كار و تأمين اجتماعي سال 1377

ناظر علمي : دکتر محمد هاشمی

كد طرح: 2-7701-LAW

 

چكيده فارسي:

          این طرح نخستین پژوهش در زمینه امکان الحاق به مقاوله­نامه­های بین­المللی کــار به شمار می­آید ضمن آن 5 مقاوله­نامه مربوط به اشتغال نيز بررسی گردید. در این مطالعه نخست تعهدات و تکالیف ناشی از الحاق به مقاوله­نامه­ها ( با توجه به ماهیت معیارهای مندرج در آن­ها ) به طور کلی مورد تحلیل قرار گرفت و با توجه به آن مقاوله­نامه­های مورد نظر به دو دســــته تقسیم شدند. مقاوله­نامه­های شماره 117 و 122 که مربوط به سیاست­گذاری در امر اشتغال است طی یک فصل و مقاوله­نامه­های شماره 88، 96 و 142 که درباره دفاتر کاریابی و تجهیز منابع انسانی است در فصلی جداگانه بررسی شد.

پژوهش انجام شده به طور خلاصه شامل نکات زیر است :

1 – در مورد مقاوله­نامه شماره 122 که مربوط به سیاست­گذاری اشتغال است و دولت ایران در سال 1351 بدان ملحق شده است، از آنجا که تنها شامل سیاست­گذاری می­شود و به جنبه­های اجرایی نمی­پردازد، عملکرد دولت ایران از لحاظ نهادهای نظارتی سازمان بین­المللی کار پرسش خاصی را برنیانگیخته است.

2 – در مورد مقاوله­نامه شماره 117 که " عنوانش هدف­ها  معیارهای بنیادی سیاست اجتماعی " است در پژوهش انجام شده این نکته تشریح شده است كه هدف مقاوله­نامه آن است که برنامه­ریزی در زمینه توسعه باید در درجه اول بر رفاه و رشد و بهبود زندگی مردم و ترغیب و تشویق آنان به پیشرفت اجتماعی استوار باشد. از همین رو ضمن مقایسه مفاد مقاوله­نامه با هدف­ها و اصول مندرج در برنامه­های پنج ساله اول و دوم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مشکلات الحاق توضیح داده شده و با توجه به نبود حساسیت زیاد برای الحاق به این مقاوله­نامه ( با مراجعه به اسناد داخلی دفتر بین­المللی کار ) الحاق بدان توصیه نشده است.

3 – در خصوص مقاوله­نامه شماره 88 درباره دفاتر کاریابی دولتی و جهانی ضمن مقایسه با مقررات  ایران, اشاره شده است که الحاق تکالیف نسبتاً سنگینی را برای وزارت کارواموراجتماعی ایجاد می­کند. تصمیم­گیری درباره الحاق یا عدم الحاق، بستگی به ارزیابی وزارت مزبور ( بر پایه مطالعه انجام شده ) دارد.

4 – مقاوله نامه شماره 96 درباره دفاتر کاریابی غیرجهانی  انتفاعی متضمن  دو راه حل است یک تعطیل تدریجی این دفاتر و دیگری نظارت بر آنها و قانونمند ساختنشان؛ با توجه به مقررات داخلی ایران ناگزیر راه­حل دوم باید برگزیده شود. بر همین اساس مشکلات ناشی از الحاق توضیح داده شده است تا مسئولان بتوانند با عنایت به آن، تصمیم­گیری کنند.

5 – مقاوله نامه شماره 142 درباره نقش آموزش و آموزش حرفه­ای در تجهیز منابع انسانی نیز به دقت مطالعه و تشریح شده است . نتیجه پژوهش این بوده است که با هماهنگی با وزارت آموزش و پرورش و در صورت آمادگی آن وزارت کارواموراجتماعی الحاق بدان می­تواند صورت گیرد.