|
دکتر اسدالله فرزین وش " برآورد
نيروي كار در حد اشتغال كامل منابع توليد در ايران " مؤسسه
كار و تأمين اجتماعي سال 1379 ناظر
علمي : دكتر منصور خليلي عراقي كد طرح: 28- 7911- Eco چكيده
فارسي: بازار
كار يكي از بازارهاي واقعي در اقتصاد است. عدم تعادلهاي ايجاد شده در اين بازار
ميتواند به سهولت به ساير بازارهاي اقتصادي سرايت كرده و موجبات بروز اختلالهايي
را در اقتصاد فراهم آورد. برآورد عرضه نيروي كار بالقوه ميتواند به مثابه ميزان
استفاده كارآ از اين عامل مهم در فرآيند توليد ارزيابي شود. به عبارت بهتر با
دانستن ميزان عرضه بالقوه نيروي كار و مقايسه آن با تقاضاي بالقوه و نيز تقاضاي
بالفعل، چشم انداز مناسبي از وضيت اشتغال در كشور چه در بعد عرضه و چه در بعد
تقاضاي نيروي كار به دست ميآيد. هدف از
اين پژوهش برآورد عرضه بالقوه نيروي كار است. بيشك در شكلگيري و عرضه نيروي
كار در هر كشور، علل و عوامل متعددي دخيل ميباشند. اما اين نيز روشن است كه
تأثير هيچ يك از عوامل به اندازه دو عامل جمعيت و اقتصاد نيست . به عبارت بهتر،
تغييرات جمعيت و اقتصاد داراي آثار غيرقابل انكاري در توضيح تغييرات عرضه نيروي
كار در هر اقتصادي هستند. براين
اساس برآورد عرضه نيروي كار معمولاً بر مؤلفههايي همچون جمعيت، آموزش و غيره
استوار ميگردد، كه نسبت به متغيرهاي اقتصادي معموليتر بوده و با ضريب اعتماد
بالايي قابل پيشبيني و اندازهگيري ميباشند. در اين
بررسي الگوي تخمين عرضه كار براساس روش ILO
يعني تكيه بر نرخهاي مشاركت اقتصادي جمعيت در گروههاي مختلف سني و جنسي است. به
طوري كه چهار گروه سني به تفكيك جنسيت زن و مرد در نظر گرفته شده و نيروي كار
بالقوه براي هريك از گروههاي سني به تفكيك به دست ميآيد. براساس مدل پيشنهادي
در اين طرح، عرضه نيروي كار بالقوه تابعي از متغيرهاي همچون جمعيت شهري، نرخ
مشاركت نيروي كار و نرخ بيكاري ميباشد و اينكه نرخ مشاركت بالقوه به مراتب
بيشتر از نرخ مشاركت بالفعل ميباشد و لذا وجود مسئله بيكاري تأييد ميگردد. |