دکتر سيد محمود حسینی

"بررسي علل كاهش بهره­وري نيروي انساني در شركتهاي پذيرفته شده در بازار بورس تهران  "

مؤسسه كار و تأمين اجتماعي 1379

ناظر علمي : دكتر ناصر ميرسپاسي

كد طرح: 31-7914 - Man

 

چكيده فارسي:

مديران در عصر فراصنعتي با چالش­ها و موضوعات نوين و پيچيده­اي روبرو شده­اند، عصري كه تغييرات گسسته، ناآشنا و غافلگيرانه از شاخص­هاي اصلي آن گرديده است. در چنين شرايطي موضوع بهره­وري نيروي انساني و عوامل مؤثر برافزايش و يا كاهش آن بسيار حائز اهميت است.

تحقيق حاضر در پي آن است كه تأثير رويكرد برنامه­ريزي را بر بهره­وري نيروي كار شركتهاي فعال در بورس ايران مورد ارزيابي قرار بدهد. مسأله مهم در انتخاب اين موضوع عدم موفقيت بعضي از شركتها در امر بهره­وري كار عليرغم سرمايه­گذاري سنگين در سيستم برنامه­ريزي بوده است كه اين شكست­ها محققان مديريت را متوجه موضوع مهمتري مي­نمايد و آن موضوع ديدگاههاي مطرح شده از سوي « مينتزبرگ » است كه فرايند برنامه­ريزي رسمي را مورد انتقاد قرار داده و معتقد است كه در دنياي متلاطم و پويا اين رويكرد كارآيي ندارد بنابراين سؤال اصلي محقق به صورت زير مطرح گرديد :

آيا سرمايه­گذاري­هاي انجام شده در سيستم­­ها و تكنيك­هاي برنامه­ريزي بازدهي مناسبي از نظر بهره­وري نيروي انساني داشته است يا خير؟

كه در پاسخ به اين سؤال فرضيه­هاي زير تدوين و مورد آزمون قرارگرفت.

-        بين توسعه و جامعيت فرآيند برنامه­ريزي رسمي و بهره­وري نيروي انساني شركت­هاي فعال در بورس رابطه معناداري وجود دارد.

-        بين توسعه عناصر يا اجزاء فرآيند برنامه­ريزي رسمي و بهره­وري نيروي انساني شركتهاي فعال در بورس رابطه معناداري وجود دارد.

بين برنامه­ريزي نيروي انساني در شركت­ها و بهره­وري نيروي انساني رابطه معناداري وجود دارد. جامعه آماري طرح شامل 30 كارخانه و شركت توليدي پذيرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران بوده است كه با استفاده از روش ارزش افزوده بهره­وري نيروي كار آن­ها محاسبه گرديده است و ارزيابي فرآيند رشد و توسعه برنامه­ريزي هم بر مبناي پرسشنامه انجام شده است . نتايج بدست آمده از اين تحقيق بيانگر آن است كه هيچكدام از فرضيه­هاي فوق مورد تأئيد قرار نمي­گيرند.

بنابراين جا دارد كه ساير محققان اين موضوع را به طور جدي­تر مورد ارزيابي قرار بدهند تا معلوم گردد كه آيا اين نظر « مينتربرگ » صحيح است يا خير كه مي­گويد: عليرغم اينكه هيچ چيز منطقي­تر از برنامه­ريزي به نظر نمي­آيد ولي عدم موفقيت در برنامه­ريزي صرفاً به دلايل محيطي يا تصادفي نيستند بلكه جزء لاينفك آن محسوب مي­شود .