|
دکتر فریدون کامران "بررسي تناسب آموزش نهادهاي آموزشي با
نيازهاي بازار كار ايران " مؤسسه كار و تأمين اجتماعي 1379 ناظر علمي :
دكتر سيد رحيم ابوالحسني كد
طرح: 32-7915-Soc چكيده فارسي: هدف از انجام اين تحقيق شناخت دقيق وضعيت موجود از نظر بكارگيري
نيروهاي متخصص در كارگاهها و درك عميق افتراق رشته تخصصي نيروها با نوع فعاليت
آنها بوده است، كه در نهايت به بررسي علل عدم تناسب رشته با نوع كار نيز پرداخته
شده است. جامعه آماري ما در اين تحقيق كليه كاركنان 2372 كارگاه با بيش از 10
نفر كاركن در سطح استان تهران بوده است كه با توجه به محاسبه حجم نمونه كه بر
اساس پارامترهاي مختلف انتخاب شده است 16677 نفر كاركن مورد پرسش قرار گرفتهاند.
اين تعداد كاركنان در 120 كارگاه مشغول به كار بودهاند كه به صورت تمام شماري
مورد مطالعه قرار گرفتهاند. در اين تحقيق ضمن مطالعه وضعيت موجود كارگاههاي
استان تهران از نظر برخورداري از نيروهاي متخصص و تناسب رشته آنها با كاري كه
انجام ميدهند به قانونمنديهاي مختلفي در جامعه كارگري اين استان دست يافتيم كه
از آن جمله : 1.
بالا بودن نسبت
كاركنان بيسواد (9/13%). 2.
ضعف كارگاههاي بزرگ (
با بيش از 500 نفر كاركن ) درجذب نيروهاي تحصيل كرده نسبت به كارگاههاي كوچك (
كمتر از 100 نفر كاركن ) و كارگاههاي متوسط (100 تا 500 نفركاركن ). 3.
تمركز نيروهاي تحصيل
كرده دانشگاهي در فعاليتهاي اداري و آموزشي. 4.
عدم به كارگيري مديران
تحصيل كرده مجرب و كارآزموده در كارگاهها. 5.
حضور بيشتر آموزش
ديدگان وزارت كار در كارگاههاي بزرگ ( نسبت به آموزش ديدگان وزارت آموزش و
پرورش، وزارت علوم، آموزشگاههاي آزاد ). 6.
حضور بيشتر آموزش
ديدگان وزارت كاردر كارگاههاي صنعتي. 7.
كاهش نقش وزارت كار در
تربيت نيروها با بالا رفتن سطح سواد. 8.
بالا بودن عدم تناسب
كار با رشته در ميان تحصيل كردگان فني و حرفهاي هنرستان. 9.
بالاتر بودن تناسب
رشته با نوع فعاليت در ميان تحصيلكردگان رشتههاي فني نسبت به رشتههاي اداري و
آموزشگاههاي آزاد. 10.
تفاوت علت نهايي در بيتناسبي
بين كار و رشته در كارگاهها با ابعاد مختلف. 11.
بكارگيري نيرويهاي
مختصص فني در فعاليت هاي اداري. 12.
كاهش نقش تجربه در
نتيجه بالارفتن سطح تحصيلات جهت احراز نقش حرفهاي دركارگاهها. 13.
افزاش مشكل مديريت در
ارجاع كار مناسب در نتيجه بالا رفتن سطح تحصيلات. 14.
بالا بودن ميزان تناسب
نوع فعاليت. 15.
بالا بودن ميزان تناسب
نوع فعاليت با رشته در ميان آموزش ديدگان وزارت كارو آموزش عالي نسبت به ساير
آموزشگاهها. 16.
بالا بودن ميزان عدم
تناسب كار با رشته در ميان آموزش ديدگان آموزش و پرورش نسبت به ساير مراكز
آموزشي. 17.
بالا رفتن ميزان تناسب
رشته با نوع فعاليت در نتيجه افزايش سطح تحصيلات . |