دکتر شهلا کاظمی پور

"نگرش مردم درباره منزلت مشاغل در ايران و ارزيابي ميزان ارتباط آن با ويژگيهاي اجتماعي اقتصادي افراد "

مؤسسه كار و تأمين اجتماعي 1383

ناظر علمي : دكتر عليرضا دهقان

كد طرح: 51-8202 - Soc

 

چكيده فارسي:

منزلت به پايگاه اجتماعي يك فرد، يك گروه و يا به رتبه يك گروه در مقايسه با گروهها ديگر اطلاق مي­شود. همين پايگاه منزلتي است كه حقوق و مزاياي يك شخص را معين مي­كند.

در جوامع مختلف هر شغلي داراي منزلت خاص خويش است. اين منزلتها شامل ارزشگذاري به حرفه­ها و مهارتها و ارزش و منزل در كارگاههاست.

منزلت هر شغل تلفيقي از معيارهاي مختلف و ارزشهايي هست كه در آن جامعه براي شغل و ميزان مفيد بودن آن قائل هستند. بنابراين منزلت مشاغل امري ثابت و تغييرناپذير نيست و با شرايط و تحولات اقتصادي اجتماعي جامعه تغيير مي­كند.

يكي از مطالعات جامعه شناسي طبقات اجتماعي ، شناخت منزلت مشاغل است كه در اكثر كشورها در مقاطع مختلف زماني انجام مي­شود. در كشور ما اين مطالعه از قدمت زيادي برخوردار نيست و اولين مطالعه در سال 1365 در شهرهاي تهران و شيراز انجام شد.

كشور ما كه از تنوع فرهنگي و جغرافيايي و اقليمي برخوردار بوده و در مرحلةگذار از جامعه سنتي به سمت جامعه صنعتي مي­باشد بسياري از مشاغل در حال از بين رفتن بوده و در عوض تعدادي مشاغل جديد ايجاد شده يا مي­شوند.

بنابراين نحوه قرارگيري مشاغل در ساختارهاي اجتماعي – اقتصادي جامعه متحول گشته و در نتيجه مشاغل نيز از منزلت و ارزشهاي متفاوتي برخوردار مي­گردند.

سنجش منزلت مشاغل از ديدگاه جمعيت 18 ساله به بالاي كشور جزء اهداف اساسي اين تحقيق است كه از طريق روش پيمايشي درجامعه­اي شامل 2500 نفر از ساكنين استانهاي مختلف كشور كه به روش نمونه­گيري طبقه­اي چند مرحله­اي انتخاب شدند انجام شده است.

نتايج بدست آمده از اين تحقيق نشان داد كه از ديد پاسخگويان مشاغل با منزلت اجتماعي بالا عبارتند از استاد دانشگاه، پزشك متخصص، وزير ، سفير، خلبان، رئيس قوة قضائيه، قاضي دادگستري، دكتر داروساز، مهندس مكانيك ، فرماندار، كارخانه­دار بزرگ و مهندس كامپيوتر.

مشاغلي كه در بين مشاغل رايج مورد پرسش، از منزلت و ارزش كمتري برخوردارند عمدتاً مشاغل دستفروشي و دوره گردي به شرح زير هستند.

كوپن­فروش، سيگارفروش، نمكي، واكسي، فروشنده بليط اتوبوس ، كارگر پمپ بنزين ، گرمابه­دار، گارسون رستوارن، تلفنچي و رفتگر.

داده­هاي اين تحقيق نشان داد كه مردم ايران در سنجش منزلتي مشاغل معيارهاي صلاحيت، ميزان تخصص، تحصيلات و اهميت شغل در جامعه را در نظر مي­گيرند.

در رتبه­بندي منزلتي مشاغل در ايران الگوي كلي رتبه­بندي آن در جوامع معاصر را تأكيد مي­كند ولي برخي از مشاغل رتبه­بندي خاص خود را دارند كه متأثر از شرايط اقتصادي اجتماعي كنوني جامعه ما مي­باشد. از اينرو به نظر مي­رسد كه در ايران بعضي از مشاغل تحت تأثير تخصص­ها و مهارت و منابعي هستند كه در دورة خاصي از توسعه اقتصادي – اجتماعي و تغييرات سياسي جامعه ارزشمند شده­اند.

توسعة تكنولوژي و افزايش مشاغل جديد مرتبط با آنها، موجب گرايش بيشتر جوانها به سوي اين مشاغل شده و در عوض شناخت و گرايش جوانها به مشاغل سنتي به سرعت رو به كاهش است. مشاغل علمي و تخصصي، پشت ميزنشيني همراه با درآمد بالا از جمله گرايشهاي عمدة شغلي جوانها مي­باشد. و در عوض مشاغل سنتي، يدي و خدماتي به ميزان خيلي كمتر، مورد توجه آحاد جامعه به خصوص جوانها است .