دكتر میرعلی سید تقوی

" عوامل مرتبط با كارآفريني شركتهاي دولتي تابع قانون كار "

مؤسسه كار و تأمين اجتماعي سال 1382

ناظر علمي : دكتر كامبيز طالبي

كد طرح : 59-8209 - Man

 

چكيده فارسي:

تعاريف مختلفي از مفهوم كارآفريني بعمل آمده است. اين تعاريف را مي­توان را در قالب كارآفريني فردي و سازماني تقسيم نمود. كارآفريني فردي به مفاهيم مانند ريسك­پذيري، آزادي عمل و توفيق­طلبي اشاره دارد كه در سطح فردي مطرح شده و انگيزه لازم براي كارآفريني را به وجود مي­آورد. كارآفريني سازماني به ميزان حمايت مدير، اختيار كاري، سيستم پاداش و قوانين و مقررات مربوط مي­شود كه در سطح سازمان مفهوم مي­يابد. كارآفريني فردي مكمل كارآفريني سازماني است و جدا كردن اين دو بعد جامعيت مفهوم كارآفريني را آسيب­پذير مي­سازد.

مدل جامع كارآفريني، مدلي است كه هر دو بعدرا در نظر گرفته باشد. پژوهش حاضر با تكيه بر كارآفريني فردي و سازماني به مقايسه ميزان كارآفريني در شركتهاي خصوصي و دولتي پرداخته است.

در ايـــن رابطه كاركنان شــركتهاي خصوصي مورد مطالعه از نظر شاخص­هاي فردي كارآفريني مانند توفيق ­طلبي، هدف گرايي مخاطره­پذيري از شركتهاي متناظر دولتي در وضعيت بهتري قرار داشته­اند. اما روحيه استقلال­طلبي در ميان كاركنان شركتهاي دولتي بيشتر بوده است.

شاخص­هاي سازماني كارآفريني نيز حكايت از برتري شركتهاي خصوصي مورد مطالعه داشته است. در اين ارتباط عواملي مانند ميزان حمايت مدير، اختصاص زمان، شيوه پاداش در بخش خصوصي بيشتر موجد كارآفريني بوده است.

در مجموع شركتهاي دولتي به جهت ماهيت قوانين و مقررات و محيط محدود كننده آن از نظر كارآفريني در مقايسه با شركتهاي خصوصي متناظر خود آسيب­پذيرتر هستند.