دكتر رضا زماني

" همهگيري شناسي اختلالات رواني كارگران تهران "

مؤسسه كار و تأمين اجتماعي سال 1382

ناظر علمي : دكتر اميرهوشنگ مهريار

كد طرح : 63-8213 –PSY

چكيده فارسي:

همه گيري شناسي در روانپزشكي به مطالعه علائم و وضعيت رواني افراد و جامعه و عواملي كه در ايجاد آن دخالت دارند مي پردازند. اين مطالعات مي تواند در سه سطح توصيفي، تحليلي و تجربي انجام گيرد. همه گيري شناسي شغلي اختصاصاً با عوامل محيطي محل كار سر و كار دارد. روش هاي همه گيري شناسي در مطالعه عوامل شغلي و محيطي شبيه ساير رشته هاي همه گيري شناسي است.

در اين پژوهش بمنظور بررسي و مقايسه اختلالات رواني در كارگران كارخانجات، 555 كارگر ( 411 مرد و 144 زن) از 8 صنعت مختلف ( غذايي، نساجي ، چوب ، چاپ ، محصولات معدني غيرفلزي ، توليد فلزات اساسي، محصولات شيميايي ، ماشين آلات ) به عنوان نمونه انتخاب شده و دو پرسشنامه اطلاعات شخصي و SC190-R را تكميل نمودند. نتايج نشان داد كه:

1. بين ميانگين نمرههاي شدت اختلالات رواني در مشاغل مختلف تفاوت معنيدار وجود دارد و شدت اختلالات رواني در كارگران صنعت فلزات بالاتر از صنايع غذايي، شيميايي و غيرفلزي است.

2. شدت و ميزان اختلالات رواني در كارگران زن بالاتر از كارگران مرد بود.

3. بين سن، وضعيت تأهل، سطح تحصيلات و طول مدت اشتغال با شدت اختلالات رواني هيچگونه ارتباط معني دار مشاهده نشد.

4. دركليه مقياسهاي نه گانه Sc190-R بين زنان و مردان تفاوت معني دار وجود دارد. بدين معني كه نمره هاي زنان در افسردگي، اضطراب، خودبيمارانگاراي، وسواس، حساسيت در روابط متقابل، پرخاشگري، پارانويا، ترس مرضي، روان پريشي و ساير اختلالات بالاتر از مردان مي باشد.