حميد بصيريان

" بررسي امكان الحاق به مقاوله­نامه­هاي شماره 158-173-175-181 و توصيه­نامه­هاي شماره 166، 188 "

مؤسسه كار و تأمين اجتماعي سال 1382

ناظر علمي : دكتر عزت اله عراقي

كد طرح : 66-8216-Law

 

چكيده فارسي:

مقاوله­نامه فسخ قرارداد كار شماره 158 سال 1982، مقاوله­نامه حمايت از دعاوي كارگران (اعساركارفرمايان ) شماره 173 سال 1992، مقاوله­نامه كار پاره وقت شماره 175 سال 1994 و مقاوله­نامه كاريابيهاي خصوصي شماره 181 سال 1997 حاوي برخي از مهمترين معيارهاي حمايت اجتماعي است.

اسناد فوق­الذكر با مسائل گوناگون در زمينه حقوق بين­المللي كار از قبيل، اخراج غيرموجه كارگران، كارگران مازاد بعلت تغييرات ساختاري ، آژانس­هاي اعزام نيروي كار، حمايت از دعاوي كارگران از طريق نهادهاي تضمين كننده وحمايت اجتماعي كارگران پاره وقت مرتبط است.

يكي از ويژگيهاي مشترك اين چهار مقاوله­نامه اينست كه تمامي آنها تقريباً جديداند و در طي دو دهه گذشته به تصويب رسيده­اند. اين بدان مفهوم است كه اين معيارها بنحوي تنظيم گرديده­اند كه نيازهاي دنياي جديد كار را برآورده نمايند.

در اين مطالعه تلاش گرديده امكانات الحاق به مقاوله­نامه­هاي مذكور توسط جمهوري اسلامي ايران بررسي گردد. در پــي ايــــن هدف مقاوله­نامه و توصيه­نامه­هاي مرتبط، همچنين قوانين و مقررات برخي از كشورها كه به مقاوله­نامه­هاي مذكور ملحق شده­اند و نظريات كميته كارشناسان؛ كاربرد مقاوله­نامه­ها و توصيه­نامه­هاي سازمان بين­المللي كار در موارد مربوط بررسي و با قوانين و مقررات ملي مقايسه شد و وجوه تشابه و تمايز ميان آنها مشخص گرديد.