|
دكتر عطاالله مثنوي " بررسی
زمینة اشتغال معلولین در تهران " مؤسسه كار و تأمين اجتماعي
سال 1377 ناظر علمي : دکتر غلامرضا
علیزاده كد
طرح: 7-7706 – Soc چكيده فارسي: معلولیت از واقعیات تلخ و دیرآشنا است. شبح
معلولیت در آسمان زندگی هر انسانی همواره سایهانداز
است. معلولیت با روند دائم التزاید آن مخصوصاً در عصر کنونی كه
تالی فاسد قدرتطلبی است، موانع و محدودیتهایی را
برای اشتغال معلولین بوجود آورده و مظاهری در سطح فرد و جامعه
دارد، این موضوعی است که بویژه در طی سالهای پس
از جنگ جهانی دوم مورد توجه دولتها و سازمانهای بینالمللی
قرارگرفت. ضرورت اجراء : -
وجود حدود 500 هزار
نفر معلول در ایران نزدیک به نرخ جهانی معلولیت 1% (
برابر سرشماری عمومی 1365). -
وجود حدود 10% از
جمعیت معلول ایران در تهران بدلیل مهاجرپذیری
تهران. -
کمبود فرصتهای
برابر کاری معلولین با غیرمعلولین بدلیل نگرش
جامعه نسبت به معلولین. -
عدم استفاده
صحیح از نیروی کار و غفلت از توانائیهای
معلولین و نیز غفلت از ارگونومی انسانی. لذا با اعتقاد به اینکه " معلولیت جادهای
است که لزوماً بن بست ندارد " و نیز توجه به رسالت وزارت
کارواموراجتماعی در فراهم کردن شرایط مناسب کاری برای
افراد جامعه، اجرای طرح حاضرضرورتیافتهاست. هدف کلی طرح :
شناخت کم و کیف وضعیت اشتغال معلولین در جامعه مورد مطالعه. محدوده جغرافیایی : معلولین شاغل درکارخانههای وابسته به بنیاد
مستضعفان و جانبازان و معلولین شاغل در واحدهای بهزیستی
تهران. جامعه مورد مطالعه و روشهای جمعآوری دادهها : 1 – معلولین شاغل 64-15 ساله 2- سن فعاليت جمعاًٌ 400
نفر كه 300 نفر معلولين شاغل و 100 نفر معلولين غير شاغل ( در جستجوي كار ) به
صورت نمونهگيري خوشهاي يك مرحله از 10 كارخانه وابسته به بنياد جانبازان و
مستضعفان و واحدهاي سازمان بهزيستي انتخاب شدهاند. 3 – معلولين بيكار در جستجوي كار 64-15 ساله جمعاً 400 نفر كه 300
نفر معلولين شاغل |